Ελένη Αυλωνίτου


Νοέμβριος 2010	Ευχαριστούμε
Σεπτέμβριος 2010	Πολίτες σε Δράση
Σεπτέμβριος 2009	Γιά τρεις δεκάρες
Ιούλιος 2008	18 μήνες μετά
Σεπτέμβριος 2007	Εκλογές
Οκτώβριος 2006	Ευχαριστούμε και συνεχίζουμε
Ιούνιος 2006	Πολίτες σε Δράση
Απρίλιος 2006	Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ
Οκτώβριος 2005	Ευρωπαϊκή Αριστερά
Μάϊος 2005	Πρωτομαγιά
Φεβρουάριος 2005	Μεθεόρτια
Σεπτέμβριος 2004	Ολυμπιακός απολογισμός
Μάρτιος 2004	Ευχαριστώ
Φεβρουάριος 2004	Εκλογές
Σεπτέμβριος 2003	Επιλογές
Μάρτιος 2003	Σοκ και δέος
Δεκέμβριος 2002	Κύπρος
Οκτώβριος 2002	Το μήνυμα
Σεπτέμβριος 2002	Ενεργοί πολίτες
Ιούλιος 2002	Επιτέλους
Απρίλιος 2002	Ο Ηρωας των περιστάσεων
Ιανουάριος 2002	Ενα μεγάλο βήμα...
Νοέμβριος 2001	Θολά ξεκαθαρίσματα
Αύγουστος 2001	Τι φταίει;
Απρίλιος 2001	Η τρύπα...
Οκτώβριος 2000	Εξι μήνες μετά...

Eυχαριστούμε όλους τους Γαλατσιώτες και Γαλατσιώτισσες που επικρότησαν με τη ψήφο τους το έργο του συνδυασμού μας «ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ», με επικεφαλής την Ελένη Αυλωνίτου, στις Δημοτικές εκλογές και μας έδωσαν την δυνατότητα να συνεχίσουμε.
Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον Συνασπισμό, την Δημοκρατική Αριστερά και τον Τάκη Κουσιάντζα από την ΑΚΟΑ που στήριξαν το ψηφοδέλτιό μας.
Στο δεύτερο γύρο των Δημοτικών εκλογών στο Γαλάτσι, πιστεύουμε ότι οι φίλοι μας που μας στήριξαν, συνεκτιμώντας τις επιδιώξεις μας όπως αυτές εκφράστηκαν στο πρόγραμμά μας, έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν την καλλίτερη κατά τη κρίση τους λύση γιά το Γαλάτσι.

Αγαπητοί φίλες και φίλοι,

Πρίν 4 χρόνια οι «ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ» συγκροτηθήκαμε στο Γαλάτσι γιά να αντιμετωπίσουμε τα μύρια όσα προβλήματα του Δήμου, την αδιαφάνεια, τον αυταρχισμό, την περιφρόνηση του πολίτη και τη συστηματική εξυπηρέτηση ορισμένων ιδιωτικών συμφερόντων σε βάρος της πόλης. Είχαμε πει «Είμαστε εδώ και τίποτα δεν θα είναι πιά το ίδιο.» Το είπαμε και το κάναμε!

Αγωνιστήκαμε γιά το Παλαί, γιά την ενοποίηση του δάσους στα Τουρκοβούνια, γιά τον δασικό χώρο Λεβεντάκη, γιά τη διαφύλαξη κάθε πλατείας και δημόσιου χώρου και πετύχαμε να εμποδίσουμε τη παραπέρα υποβάθμιση της πόλης. Αγωνιστήκαμε γιά τη δημοκρατική και διαφανή λειτουργία του Δήμου, πετυχαίνοντας ορισμένες σημαντικές βελτιώσεις. Αγωνιστήκαμε γιά την αναβάθμιση της λειτουργίας των δημοτικών υπηρεσιών, αντιμέτωποι με την περιορισμένη χρηματοδότηση και την ανικανότητα της σημερινής δημοτικής αρχής. Στο διάστημα αυτό μας γνωρίσατε όλοι ως έντιμους και ειλικρινείς αγωνιστές, αφού μαζί σας πορευτήκαμε με συνέπεια.

Σήμερα το Γαλάτσι και όλη η Ελλάδα βρισκόμαστε μπροστά σε μία πολύ πιό δύσκολη κατάσταση, καθώς το μνημόνιο και η τρόϊκα περιορίζουν δραστικά το εισόδημα των Ελλήνων και τους διαθέσιμους πόρους των δήμων. Μπροστά σε αυτή τη νέα πρόκληση οι «ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ» είμαστε εδώ, δυναμικά και αγωνιστικά, με μία συνεπή αυτοδιοικητική πολιτική, για να αντισταθούμε στην υποβάθμιση της ζωής μας και της πόλης μας. Μας τιμήσατε με τη ψήφο σας στις προηγούμενες εκλογές και αποδειχθήκαμε άξιοι αυτής της εμπιστοσύνης, αγωνιζόμενοι μέσα και έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο.

Σήμερα, οι «ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ» ανακοινώνουμε τη συμμετοχή μας στις Δημοτικές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 2010 και ξεκινάμε την προεκλογική εκστρατεία μας γιά να κάνουμε το Γαλάτσι μιά πόλη που να χαίρεσαι να ζεις, σε μία χώρα απελευθερωμένη από το ζυγό του ΔΝΤ. Επιδιώκοντας μία ακόμα μαζικότερη συσπείρωση πολιτών κοντά μας, ζητάμε τη ψήφο σας γιά να παλέψουμε από ισχυρότερη θέση για ελεύθερους δημόσιους χώρους, κοινωνική αλληλεγγύη και διαφάνεια. Γιά να αποφασίζουμε εμείς γιά τη πόλη που θέλουμε να ζούμε.

Ελένη Αυλωνίτου
«ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ»

Σηκώθηκαν οι δύο μονομάχοι να δώσουν τον κρίσιμο αγώνα, μέσα σε σύννεφα καπνού και ήχους από καραμούζες. Το μεγάλο διακύβευμα, η Ελληνική οικονομία και η τσέπη όλων μας. Μίλησε ο ένας και τα βρήκε όλα μαύρα, τόσο μαύρα, που θα παγώσει λέει τους μισθούς μας ώσπου να μας μεταρρυθμίσει. Μίλησε ο άλλος και άφησε μία σταγόνα φως να χυθεί μές τη μαυρίλα, «Οχι, εγώ τα μέτρησα καλύτερα και θα σας δώσω τρείς δεκάρες τη μέρα αύξηση!». Μέσα στο κλίμα το βαρύ γέλασαν τα χείλη όσων δεν κατάλαβαν ακόμα πως είναι σικέ η μεγάλη μονομαχία...

Την επόμενη μπήκε στο ρίγκ ο κ. Αλμούνια, που είπε «ότι και να γίνει, όποιος και να κερδίσει, δεν έχει σημασία, αφού την επόμενη μέρα τα ίδια θα κάνετε». Μετά ξαναρίχτηκαν οι δύο μονομάχοι στην αναπαράσταση αγώνα, ενώ τα πλήθη αλλαλάζουν. Ετσι όμως δεν είναι τα πράγματα; Διαδοχικές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας νομοθετούν περιορισμούς των ασφαλιστικών, εργασιακών, εκπαιδευτικών, κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων του λαού. Το ένα κόμμα να κατηγορεί το άλλο σε τέτοιες περιπτώσεις, όταν όμως έρχεται στη κυβέρνηση όχι μόνο δεν καταργεί τους αντιλαϊκούς αυτούς νόμους, αλλά βασίζεται πάνω τους και νομοθετεί ακόμα πιό σκληρούς περιορισμούς των λαικών δικαιωμάτων. Εκσυγχρονισμό πείτε το, μεταρρύθμιση πείτε το, στο τέλος όλα τα πληρώνει ο λαός.

Γιά να μην μας κοροϊδεύουν πιά, πρέπει να τους στείλουμε και τους δύο στην εξέδρα!

Ψηφίζουμε Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς, γιατί η ελπίδα βρίσκεται αριστερά!

Τόσος καιρός έχει περάσει από τη μέρα που η σημερινή Δημοτική αρχή Γαλατσίου ανέλαβε τα καθήκοντά της. Τόσο χρόνο έχουμε και εμείς, οι Πολίτες σε Δράση, στο Δημοτικό Συμβούλιο Γαλατσίου. Μέσα στο χρόνο αυτό η μεν Δημοτική αρχή του δικομματισμού (κυριολεκτικά στην περίπτωση του Γαλατσίου) έκανε ότι μπορούσε γιά να συμβιβάσει τις πολιτικές επιλογές των δύο μέχρι πριν λίγο μεγάλων κομμάτων με τους πόθους του Γαλατσιώτικου λαού. Εμείς κάναμε ότι μπορούσαμε γιά να δείξουμε ότι αυτό είναι αντικειμενικά αδύνατο. Ομολουμένως στο σημείο αυτό, το δικό μας έργο ήταν πιό εύκολο!

Στη δουλειά μας βάλαμε πρώτο θέμα τον αγώνα γιά να σωθεί το Ολυμπιακό Παλαί και να μην μετατραπεί σε εμπορικό κέντρο. Πετύχαμε πολλά, μα ο αγώνας μας συνεχίζεται. Αν κρίνω πάντως από τις επιθέσεις που δεχόμαστε από τα πιό απίθανα μέρη (εμένα προσωπικά από υπάλληλο του ΕΚΑΕ που υπάγεται στο Υφυπουργείο Αθλητισμού με βγάλανε μέχρι και σύμβουλο του τ. Υφυπουργού κ. Λιάνη) κάτι θα έχουμε κάνει σωστά. Κάτι, αλλά όχι όλα όσα χρειάζονται. Εδώ είμαστε όμως γιά να καλύψουμε όσα κενά έχουμε. Ελάτε και εσείς μαζί μας, θέλουμε τη γνώμη σας, τη κριτική σας, τη δράση σας. Γιά να φτιάξουμε μαζί ένα Γαλάτσι όπως το θέλουμε, ένα Γαλάτσι που να χαιρόμαστε να ζούμε.

Πηγαίνουμε προς τις βουλευτικές εκλογές μέσα σε σύννεφα καπνού από τις πυρκαγιές, μέσα σε σύννεφα ταξιμάτων γιά το αύριο και δικαιολογιών γιά το χθές, μέσα σε μία θολούρα πυκνή σε λόγια, μα φτωχή σε αλήθειες. Η Νέα Διακυβέρνηση του κ. Καραμανλή έχει μόνο στάχτες να παραδώσει, ενώ ακόμα και η θύμηση της παλιότερης διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ προκαλεί αποστροφή. Εγινε πιά φανερό σε όλους ότι τα δύο μεγάλα κόμματα βλάπτουν τη χώρα το ίδιο.

Καθένας από τους δύο αγωνίζεται να πείσει όχι γιά την δική του εντιμότητα, αλλά γιά τη μεγαλύτερη ανεντιμότητα του άλλου. Στα προγράμματά τους εξαντλούν τη φραστική τους δεινότητα γιά να διατυπώσουν τις ίδιες ακριβώς θέσεις με άλλα λόγια.

Μοναδικό πιά επιχείρημα των δύο μεγάλων κομμάτων έμεινε ότι χωρίς αυτούς, η χώρα θα βυθιστεί στην αστάθεια και στο χάος, μόνο που το χάος το βλέπουμε να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας όπου και αν κοιτάξουμε.

Εμείς, ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με όσους θέλουν να μας πείσουν ότι η προστασία του περιβάλλοντος, του εργασιακού εισοδήματος, του ασφαλιστικού συστήματος, της δημόσιας εκπαίδευσης και των κοινωνικών υπηρεσιών είναι στον σημερινό κόσμο αδύνατη.

Ευχαριστώ θερμά όλους τους Γαλατσιώτες που μας τίμησαν με τη ψήφο τους, αρνούμενοι να συμβιβαστούν με τα ψεύτικα διλήμματα που έθεσαν μπροστά τους οι υποψήφιοι των δύο μεγάλων κομμάτων.

Γιά εμάς, τους ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ, η δράση δεν τελειώνει με το κλείσιμο της κάλπης. Θα είμαστε εδώ στο Γαλάτσι, μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο αλλά και έξω, στον δρόμο, μαζί με όλους τους Γαλατσιώτες, σε κάθε προσπάθεια διεκδίκησης διαφάνειας στη λειτουργία της Δημοτικής Αρχής και σεβασμού στα δικαιώματα των κατοίκων, σε κάθε προσπάθεια προάσπισης των δικαιωμάτων και των συμφερόντων των Γαλατσιωτών και του Γαλατσίου, γιά την προστασία των ελεύθερων χώρων της πόλης, γιά την εξασφάλιση Δημοτικών υπηρεσιών υψηλής ποιότητας γιά τους κατοίκους, αντίθετοι σε κάθε ιδιωτικοποίηση και αντίθετοι σε όποιο ξεπούλημα της πόλης μας. Θα συνεχίσουμε με όλα τα μέσα τον αγώνα γιά να μην γίνει το Παλαί εμπορικό κέντρο, αλλά να μείνει Δημόσιος Αθλητικός χώρος γιά τη νεολαία.

Θα είμαστε εδώ, σε δράση, γιά μιά πόλη που να χαιρόμαστε να ζούμε, εμείς και τα παιδιά μας.

Το σημερινό Γαλάτσι μπορεί να συνοψιστεί σε μία φράση: “Στριμωγμένος άνθρωπος ψάχνει χώρο να ζήσει”.

Γύρω του κάθε σπιθαμή ελεύθερου χώρου έχει “αξιοποιηθεί”, ενώ όπου έχει ξεφύγει καμμία πλατεία, η σημερινή Δημοτική αρχή τρέχει να της βρει γρήγορα εμπορική χρήση και να την φορτώσει με τσιμέντο. Οι συγκοινωνίες είναι ανεπαρκείς, οι λεωφόροι πήζουν από τη διαμπερή κυκλοφορία, ενώ το κουφάρι του Ολυμπιακού Παλαί μετατρέπεται σε εμπορικό κέντρο, γιά να μαζέψουμε στο Γαλάτσι ακόμα περισσότερα αυτοκίνητα από όλους τους γύρω δήμους.

Οι κοινωνικές υπηρεσίες προς τους δημότες είναι ανεπαρκείς ή στην περίπτωση του ΙΚΑ απροσπέλαστες, ενώ ακόμα και η κλασική δημοτική ευθύνη της καθαριότητας δεν καλύπτει ικανοποιητικά όλες τις γειτονιές της πόλης.

Το σημερινό Γαλάτσι είναι μιά πόλη αβίωτη, μιά πόλη εχθρική προς στους πολίτες, τα παιδιά, τους νέους, τις εργαζόμενες μητέρες, τις οικογένειες, τους ανέργους, τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

Θα μπορούσαν να ήσαν τα πράγματα διαφορετικά; Εμείς, οι ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ λέμε πως, με αγώνα, θα μπορούσαν. Ετσι μπαίνουμε σε δράση, γιά μιά πόλη που να θέλουμε να ζούμε.

Από τις 4 ως τις 7 Μαΐου στην Αθήνα, στις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις Μπάσκετ – Ξιφασκίας, δίπλα στο πρώην δυτικό αεροδρόμιο του Ελληνικού, γίνεται το 4^ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ. Η Ευρώπη των κινημάτων, των συνδικάτων, της ειρήνης και των λαΐκών δικαιωμάτων μαζεύεται γιά να συζητήσει και να διακυρήξει την αντίθεσή της στον πόλεμο, στον περιορισμό των ελευθεριών, στον ρατσισμό, στη παγκοσμιοποίηση και στο νεοφιλελεύθερο οικονομικό ξεζούμισμα των εργαζομένων. Η άλλη Ευρώπη είναι εδώ, δυναμική, απαιτητική, ανυποχώρητη!

Τους τελευταίους μήνες η Αριστερά σε όλη την Ευρώπη έχει μπει σε κίνηση. Στο Γαλλικό δημοψήφισμα σταμάτησε το νεοφιλελεύθερο Ευρωσύνταγμα. Στις Γερμανικές εκλογές φρέναρε την αντεργατική πολιτική του Σρέντερ. Στη Νορβηγία σηματοδότησε τη στροφή από την δεξιά τεχνοκρατική διακυβέρνηση.

Ηταν επόμενο η νεοφιλελεύθερη στροφή της Ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής τα τελευταία χρόνια να προκαλέσει την αντίδραση των ψηφοφόρων. Ηταν επόμενο αυτή η αντίδραση να εκφραστεί – σε μεγάλο βαθμό – μέσα από την Ευρωπαϊκή Αριστερά.

Βρισκόμαστε όμως μονάχα στην αρχή. Το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που συγκροτήθηκε από διάφορα αριστερά κόμματα από όλη την Ευρώπη, θα κάνει το 1^ο του Συνέδριο στις 29-30 Οκτωβρίου εδώ, στην Αθήνα, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Στην ενωμένη Ευρώπη οι δυνάμεις της Αριστεράς ενωμένες θα προχωρήσουν γιά μία κοινωνική, ειρηνική, δημοκρατική Ευρώπη.

Δεν είναι αργία, είναι απεργία. Δεν μπορώ να διαφωνήσω σε τίποτα με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Αν ήμουν Νεοδημοκράτισσα θα διαπίστωνα τη μεγαλειώδη πολιτική γκάφα, όπου γκάφα είναι το να λέει ένας πολιτικός την αλήθεια όταν αυτό δεν τον συμφέρει. Βλέποντας όμως τα πράγματα από την σκοπιά της Αριστεράς, το μόνο που έχω να διαπιστώσω είναι ότι η κυβέρνηση δήλωσε απλά το αυτονόητο. Μένει σε εμάς τους εργαζόμενους να κάνουμε το αυτονόητο πράξη στους δρόμους την Τετάρτη.

Φεβρουάριος 2005 - Μεθεόρτια

Τώρα ήρθε η ώρα να πληρώσουμε όλοι τον λογαριασμό γιά τους περυσινούς Ολυμπιακούς αγώνες. Πρόβλημα πρώτο, ποιός θα πληρώνει 85 εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο γιά τη συντήρηση των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων της μιάς χρήσης;

Το Υπουργείο Οικονομικών, που δεν αντέχει το περιττό έξοδο, σηκώνει ψηλά τα χέρια. Τώρα αναζητούνται εργολάβοι που θα αναλάβουν να “αξιοποιήσουν” την Ολυμπιακή κληρονομιά της Αθήνας φτιάχνοντας σουπερμάρκετ και θεματικά πάρκα μέσα στις αθλητικές εγκαταστάσεις. Προφανώς οι αθλητικές εγκαταστάσεις από μόνες τους δεν θεωρούνται αξία, οπότε πρέπει να αξιοποιηθούν με άλλους τρόπους, δηλαδή εμπορικά.

Η γνώμη των περιοίκων επίσης φαίνεται να μην θεωρείται άξια λόγου από την κυβέρνηση, όπως δεν θεωρήθηκε άξια λόγου ούτε από την προηγούμενη, που χωροθέτησε τα πιό άσχετα πράγματα στα πιό άσχετα μέρη, χωρίς να νοιαστεί γιά την μεταολυμπιακή τους χρήση.

Οι κάτοικοι της Αθήνας όμως χρειαζόμαστε πράσινο και ελεύθερους χώρους. Τώρα το μόνο που μένει είναι η κινητοποίηση του κόσμου, γιά να σωθούν οι χώροι στην παραλία, στον ιππόδρομο, στο Ελληνικό και στο Γουδί γιά τους κατοίκους του λεκανοπεδίου.

Σεπτέμβριος 2004 - Ολυμπιακός απολογισμός

Πέτυχαν οι Ολυμπιακοί αγώνες ή δεν πέτυχαν; Οτι είχαν στόχο να πετύχουν το πέτυχαν. Οτι δεν πέτυχαν δεν τους πολυένοιαζε έτσι και αλλιώς.

Η διοργάνωση πέτυχε, το ίδιο και η ασφάλεια – οι αγώνες έγιναν χωρίς επεισόδια.

Οι κερκίδες δεν γέμισαν, αυτό όμως διευκόλυνε τελικά τη κυκλοφορία και την ασφάλεια.

Σε επίπεδο δημοσίων σχέσεων οι αγώνες πέτυχαν, αφού έτσι ισχυρίστηκε ο διεθνής τύπος.

Οικονομικά οι αγώνες πέτυχαν, αφού ο Ελληνας φορολογούμενος έχει αναλάβει να καλύψει το κόστος τους.

Αγωνιστικά οι αγώνες επίσης πέτυχαν – αυτό είναι πάντα το πιό εύκολο όταν μαζεύεις τους καλύτερους αθλητές του κόσμου.

Ακόμα και ο αγώνας εναντίον του ντόπιγκ πέτυχε, αφού έτσι είπαν οι αρμόδιοι.

Ηθικό δίδαγμα: οι στημένες παραστάσεις πετυχαίνουν πάντα.

Το ερώτημα είναι άλλο, εμείς οι πολίτες πετύχαμε τίποτα από την υπόθεση αυτή;

Ευχαριστώ όλους εσάς που ψηφίσατε τον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, μένοντας ανεπηρέαστοι από τις υποσχέσεις, τις απειλές και το πολωτικό κλίμα των τελευταίων προεκλογικών ημερών.

Μία καινούργια κυβέρνηση με νέα πρόσωπα αναλαμβάνει να χειριστεί τα ίδια παλιά προβλήματα, δυστυχώς με βάση τις ίδιες παλιές αρχές. Οσο και αν θέλει κανείς πάντα να ελπίζει, ξέρουμε ότι γιά τον απλό εργαζόμενο αυτής της χώρας δεν πρόκειται να αλλάξουν και πολλά πράγματα.

Το μεγάλο αίτημα γιά την ενότητα της Αριστεράς δεν τελειώνει με τις εκλογές, ίσα-ίσα τώρα θα μπει στη πιό κρίσιμη φάση του. Εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα και ξέρουμε, ότι όπως βρεθήκαμε μαζί στις κάλπες, θα ξαναβρεθούμε μαζί στους δρόμους.

Κρατήστε την αναπνοή σας, μπαίνουμε σε μία καινούργια εποχή. Με ένα μεγάλο και ωραίο διάλογο, ήρεμα, ευγενικά, πετάμε ότι μας βαραίνει από το παρελθόν. Η υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση και η δωρεάν παιδεία, μαζί με το άχρηστο Υπουργείο της, θα πάνε να συναντήσουν εκείνα τα άχρηστα δέντρα που εμποδίζουν τους ευγενείς εργολάβους και τις ενοχλητικές ακτογραμμές και λίμνες που ενοχλούν τους ξενοδόχους.

Οι νεοφιλελεύθεροι των δύο μεγάλων κομμάτων μονάχα σε ένα θέμα διαφωνούν, ποιός μπορεί να ολοκληρώσει καλύτερα τη μεγάλη φυγή προς το παρελθόν.

Ζήσαμε την δεξιά πολιτική τα τελευταία χρόνια και από του δύο. Είδαμε τα αποτελέσματά της. Καταλάβαμε πιά την ανάγκη της Αριστεράς. Γιά να σώσουμε το ασφαλιστικό μας σύστημα, γιά να διατηρήσουμε τη δωρεάν εκπαίδευση, πείτε όχι σε όλους τους νεοφιλελεύθερους και ψηφίστε τον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Στη δημοκρατία οι πολίτες επιλέγουν την κυβέρνηση που θέλουν, δεν επιλέγουν οι κυβερνήσεις τους πολίτες που θα ήθελαν να είχαν.

Ο κ Σημίτης όμως, όπως φαίνεται, δεν είναι ευχαριστημένος με τους πολίτες που του έτυχαν. Σε πρώτη φάση λοιπόν προσπαθεί να περιορίσει την δυνατότητα όλων αυτών των ενοχλητικών ανθρώπων, που του χαλάνε τον εκσυγχρονισμό του, να στέλνουν στη βουλή ανθρώπους που δεν είναι της αρεσκείας του.

Κατά τον πρωθυπουργό μας το εκλογικό σύστημα της χώρας θα πρέπει να είναι παντελώς ακατανόητο στον μέσο πολίτη, το δικαίωμα του πολίτη να εκλέγει τους βουλευτές της αρεσκείας του πρέπει να περιοριστεί δραστικά και οι βουλευτές δεν πρέπει να εκπροσωπούν ούτε τους ψηφοφόρους τους, ούτε τις περιφέρειές τους, ούτε κάποια ιδεολογία, αλλά θα πρέπει να εκπροσωπούν τον αρχηγό του κόμματός τους μόνο. Είναι γλυκιά η εξουσία, δεν κρατιέται όμως με τέτοια τερτίπια.

Γέμισαν οι τηλεοπτικές οθόνες αίματα και εκρήξεις. Ο πόλεμος μπήκε στη ζωή μας σαν το δεύτερο μέρος της Χολυγουντιανής υπερπαραγωγής «Πόλεμος του Κόλπου 2», μόνο που τα αίματα είναι αληθινά, οι εκρήξεις δεν είναι εφφέ και οι νεκροί δεν σηκώνονται μόλις τελειώσει το γύρισμα

Γέμισε η ζωή μας με την αλαζονεία της Υπερδύναμης. Μετά το πρώτο σοκ ήρθε το δέος μπροστά στην άβυσσο της εκγληματικής αναισθησίας των αξιωματούχων της νέας αυτοκρατορίας.

Γέμισαν οι δρόμοι σε όλο τον πλανήτη με ανθρώπους που δεν ανέχονται την πρωτόγονη εκληματική συμπεριφορά των ανόητων φανατικών με τις έξυπνες βόμβες.

Κανένα λογικό επιχείρημα δεν συμμάζεψε ποτέ την αλαζονεία του ισχυρού. Οσο θα υπάρχει στον κόσμο η σημερινή ανισορροπία της μίας και μόνης Υπερδύναμης κάθε πόλη στον πλανήτη θα μπορεί να γίνει Βαγδάτη ή Βελιγράδι μόλις το θελήσει ο πλανητάρχης. Χρειάζεται να κάνει κάτι περισσότερο ο πρόεδρος Μπους γιά να πειστούμε επιτέλους οι Ευρωπαίοι ότι η πολιτική ένωση της Ευρώπης είναι πιά αναγκαίος όρος επιβίωσης;

«Στή παλιά την εποχή αυτοί που κυβερνούσαν καλά δεν εξοπλίζονταν, αυτοί που εξοπλίζονταν καλά δεν παρέτασσαν τον στρατό, αυτοί που παρέτασσαν τον στρατό καλά δεν πολεμούσαν, αυτοί που πολεμούσαν καλά δεν έχαναν και αυτοί που έχαναν καλά δεν καταστρέφονταν.»

Αυτά έλεγε ο Κινέζος Ζούγκ Λιάνγκ πριν 1800 χρόνια. Δεν ξέρω τη γνώμη του γιά εκείνους που γκρίνιαζαν και μεμψιμοιρούσαν καλά, αλλά χαίρομαι που δεν καθορίζουν πιά αυτοί την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας και της Κύπρου.

Στην Κοπενχάγη κερδήθηκε μιά μεγάλη νίκη. Τώρα πρέπει να μην σταματήσει η προσπάθεια τη νίκη αυτή να την μοιραστούν και οι Τουρκοκύπριοι. Τώρα, που τα αδύνατα φαίνονται και πάλι δυνατά.

Το ήθελαν μονόχρωμο αλλά τους ήρθε πολύχρωμο. Ηξεραν να μετράνε κουκιά, μα βρέθηκαν σε ένα κήπο με πλούσια βλάστηση κάθε λογής. Ηθελαν οπαδούς και είδαν ότι έχουν να κάνουν με πολίτες.

Μπερδεύτηκαν. Εκαναν φιλοτιμία την ανάγκη και βγήκαν οι τσοπαναραίοι να μαζέψουνε τα πρόβατα στο μαντρί. Αυτό ξέρουν, αυτό κάνουν. Μήπως δεν κατάλαβαν τα δύο μεγάλα κόμματα το μήνυμα των εκλογών; Μήπως κινδυνεύει το μήνυμα να πάει χαμένο αν οι παραλήπτες δεν μπορέσουν να το καταλάβουν;

Μην ανησυχείτε. Οταν και τα δύο μεγάλα κόμματα διακυρήσσουν τη νίκη τους με ξινισμένα μούτρα να μην ανησυχείτε. Οταν οι πολίτες δεν υποκύπτουν σε εκβιασμούς και δεν χειραγωγούνται, τότε μόνο αυτοί που έχουν κάνει επάγγελμα την υποτίμηση της νοημοσύνης μας έχουν λόγο να ανησυχούν.

Θα συγχωρέσει ο Αρχιεπίσκοπος τον κ Τζανεττάκο ή δεν θα τον συγχωρέσει; Θα στείλουν οι Αθηναίοι το μήνυμα με τη κάλπη ή θα το δώσουν τηλεφωνικά σε κάποιο 090; Την ώρα που γράφω βρέχει έξω και ξέρω κάποιους ανθρώπους στο Ρέντη και στο Μοσχάτο που τους απασχολούν άλλα ερωτήματα πιό επιτακτικά. Θα σταματήσει η βροχή πρίν πλημμυρήσουμε; Να πάρω το παιδί και να φύγω ή να περιμένω να περάσει;

Γιά μερικούς ανθρώπους οι Νομαρχιακές Εκλογές δεν είναι τσίρκο. Μερικοί άνθρωποι θέλουμε να καθορίζουμε οι ίδιοι τους όρους της ζωής μας. Μερικοί άνθρωποι είμαστε Ενεργοί Πολίτες.

Αν βαρεθήκατε να χειροκροτάτε την καλύτερη παράσταση νίκης που δεν σας αφορά, ελάτε μαζί μας. Ψηφίστε ΕΝΕΓΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ γιά τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθήνας – Πειραιά. Ψηφίστε Μανώλη Γλέζο.

Τρομοκρατούν οι τρομοκρατημένοι. Οταν η αίσθηση της αδυναμίας απομείνει το μόνο σταθερό στοιχείο του χαρακτήρα, όταν η παράνοια φτάσει να καθορίζει τη ζωή, η τραυματισμένη προσωπικότητα γίνεται ο μασκοφόρος εκδικητής γιά να καλύψει τα δικά της ψυχολογικά κενά. Ιδεολογικές προφάσεις βρίσκονται εύκολα. Δεν είναι τυχαίο ότι η δράση της 17 Νοέμβρη ξεκίνησε αφού έπεσε η χούντα, όχι πρίν.

Οταν αρχίσει ο κύκλος της βίας το θέμα περνάει στην αρμοδιότητα της Αστυνομίας και επιτέλους η ΕΛΑΣ έδειξε ότι μπορεί να έχει τον επαγγελματισμό που χρειάζεται σε μία Δημοκρατική κοινωνία.

Βέβαια οι εξ επαγγέλματος παρανοϊκοί αντιθέτων ιδεολογικών επιχρωματισμών βρήκαν και αυτοί την ευκαιρία της αδάπανης εκτόνωσης. Προέχει λένε η πάταξη της τρμοκρατίας, ας παραβιαστούν στη πορεία τα δικαιώματα μερικών, δεν πειράζει. Και όμως αυτή ακριβώς η νοοτροπία μας έφερε τα 27 χρόνια τρομοκρατίας. Παρανοϊκοί θα υπάρχουν πάντα, η Δημοκρατική Πολιτεία όμως οφείλει να ενεργεί έτσι που να μην τους δικαιώνει πολιτικά.

Δεν νομίζω ότι ο Ζακ Σιράκ περίμενε ποτέ να δει τους αριστερούς να διαδηλώνουν στους δρόμους του Παρισιού υπέρ της υποψηφιότητάς του, αλλά καμμιά φορά τον ήρωα τον κάνουν οι περιστάσεις.

Κάποτε το να ψηφίζει κανείς Αριστερά σήμαινε κάτι. Σήμερα σε όλη την Ευρώπη δυσκολεύεσαι να καταλάβεις σε τι διαφέρουν τα δύο μεγάλα κόμματα της κάθε χώρας. Οι σοσιαλιστές έχουν γίνει κεντρώοι διαχειριστές, όχι πως κάνουν και καμμιά ιδιαίτερα αποτελεσματική διαχείριση.

Αν δεν καταφέρουν τα μεγάλα σοσιαλιστικά κόμματα να θυμηθούν γιά ποιό λόγο ονομάστηκαν κάποτε σοσιαλιστικά, το μόνο που τους μένει είναι η ελπίδα ότι θα υπάρχει πάντα κάποιος σχετικά μετριοπαθής Σιράκ γιά να τους ξελασπώνει.

Γιατί όταν οι αριστεροί γίνονται δεξιοί, οι δεξιοί γίνονται δεξιότεροι. Το είδαμε στην Ιταλία, το βλέπουμε στη Γαλλία και θα το δούμε και αλλού.

Είναι οπωσδήποτε ένα μεγάλο βήμα, η αλήθεια να λέγεται.

Τωρα με τη καθιέρωση του ΕΥΡΩ έχουμε ένα πραγματικά ισχυρό νόμισμα. Μόνο που το νόμισμα είναι ισχυρότερο από την οικονομία μας. Ελπίζεται αρμοδίως ότι η οικονομία μας θα γίνει με τον καιρό τόσο ισχυρή όσο είναι και το καινούργιο μας νόμισμα. Μακάρι.

Στο μεταξύ η αναντιστοιχία στη δύναμη της οικονομίας και του νομίσματος βολεύει κάποιους και δεν βολεύει άλλους.

Οι ‘έχοντες και κατέχοντες’ έχουν τώρα σε σκληρό νόμισμα, κάνουν λοιπόν πράγματι ένα μεγάλο βήμα μπροστά. Οι μη έχοντες συνεχίζουν να μην έχουν. Γι’ αυτούς το μεγάλο βήμα γίνεται σημειωτόν. Ο χαμηλόμισθος θα πληρώνεται τώρα τον χαμηλό του μισθό σε ισχυρά ΕΥΡΩ, οπότε γιά πολλούς απλά αλλάζει το όνομα του προβλήματος.

Υπάρχει βέβαια η άποψη ότι ένα πρόβλημα λύνεται αν του αλλάξεις το όνομα, αλλά την άποψη αυτή τη συμμερίζονται συνήθως περισσότερο όσοι δεν έχουν το πρόβλημα.

Ο Μέγας Ναπολέων το είχε πει ωραία. «Μπορείς να κάνεις πολλά με τις ξιφολόγχες αλλά δεν μπορείς να καθήσεις πάνω τους». Δεν ξέρω αν ο νεώτερος Μπούς έχει ακουστά τον Ναπολέοντα, αλλά μπορεί να τον μάθει. Και τον Μουσαράφ, τον πρόεδρο του Πακιστάν, δεν τον ήξερε αλλά τον έμαθε.

Τέτοιες στιγμές εμείς γυρίζουμε στις αρχές του φιλειρηνικού κινήματος, όχι γιατί δεν καταλαβαίνουμε τη κρισιμότητα των περιστάσεων, αλλά γιατί αντιθέτως τη καταλαβαίνουμε πολύ καλά.

Μέσα σ’ αυτή τη κατάσταση έγινε και το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και ο Πρωθυπουργός πήρε από το κόμμα του ότι ήθελε. Εκανε και έναν ανασχηματισμό όπως τον ήθελε, και μένει να δούμε πότε θα πάρουν και οι εργαζόμενοι Ελληνες κάτι από αυτά που θέλουν.

Αργησε λίγο ο Πρωθυπουργός αλλά το κατάλαβε. Κάτι δεν πάει καλά μ’ αυτή τη κυβέρνηση! Τι όμως; Τι να φταίει;

Μη φταίνε οι υπουργοί που ξενυχτούν σε ξένα γιώτ πίνοντας μπύρες αντί να ξυπνούν πρωί πρωί και μ’ ένα μπλοκάκι στο χέρι και να σημειώνουν τα επιτεύγματα του εκσυγχρονισμού;

Μη φταίνε τα στελέχη που όλο με δηλώσεις στον τύπο αμφισβητούν και αμαυρώνουν τη λαμπρή αλληλουχία των κυβερνητικών επιτευγμάτων;

Μη φταίνε οι βουλευτές που όλο σε δείπνα μαζεύονται, βαρυστομαχιάζουν, και δεν έχουν μετά όρεξη να στηρίξουν το κυβερνητικό έργο;

Οχι! Φταίει το κόμμα γιατί δεν στηρίζει αποφασιστικά τη κυβέρνηση. Κάνουμε λοιπόν ένα συνέδριο και αναβαπτισμένοι στη κολυμβήθρα του Σιλωάμ προχωρούμε ακάθεκτοι στον εκσυγχρονισμό της χώρας!

Κάποιοι βέβαια λένε ότι γιά όλα φταίνε οι επιλογές της κυβερνητικής πολιτικής, αλλά αυτά είναι προφανώς διαδόσεις ανθρώπων που αντί να βλέπουν τους λαγους με τα πετραχήλια κάθονται και ασχολούνται με το πως τη βγάζουν πέρα οι εργαζόμενοι Ελληνες.

Με τέτοια θα ασχολείται τώρα κοτζάμ Πρωθυπουργός;

Ολα εδώ πληρώνονται. Το θέμα είναι ποιός τα πληρώνει. Πάνω στην επέτειο της εκλογικής νίκης του ΠΑΣΟΚ η κυβερνητική πολιτική έπεσε μέσα στη τρύπα των δημοσιονομικών ελλειμάτων. Ξέρετε, εκείνη που είχαν σκεπάσει με ένα μουσαμά και πάνω της έκτισαν το οικονομικό θαύμα του κ. Σημίτη...

Από εδώ και πέρα δεν υπάρχουν λεφτά ούτε γιά κοινωνική πολιτική ούτε γιά φιέστες ούτε γιά αεροπλανάκια, ούτε καν γιά τις χάντρες που έδιναν στούς ιθαγενείς.

Υπάρχουν μόνο ελλείματα. Και θα τα πληρώσουμε οι ιθαγενείς εργαζόμενοι.

Είναι κακό στην άμμο να κτίζεις παλάτια έλεγε και το τραγούδι. Τα συντρίμμια και τα κομμάτια θα τα μαζέψουμε τώρα όλοι. Γιατί όπως έλεγαν και οι παλιοί έμποροι, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση από την κάλπη.

Πέρασαν έξι μήνες από τις εκλογές που κερδισε οριακά το ΠΑΣΟΚ του κ. Σημίτη κραδαίνοντας το μαγικό ραβδάκι της ΟΝΕ.

Και - ως δια μαγείας - το πολιτικό τοπίο της χώρας μεταμορφώθηκε.

Οι πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης γιά τις εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό βγήκαν από το συρτάρι, και αποδείχτηκε ότι το καινούργιο οικονομικό όραμα της κυβέρνησης είναι μία από τα ίδια: οι εργαζόμενοι πληρώνουν, οι επιχειρηματίες κερδίζουν, και όποιος δεν θέλει να μείνει άνεργος ας δουλέψει για λιγώτερα και ας ξεχάσει οκτάωρα και τέτοια.

Ξεφούσκωσε και ο αερόσακκος του χρηματιστήριου, που είχε γλυκάνει πολλούς οτι βρήκαν τον μήνα που τρέφει τους έντεκα.

Αλλά το μαγικό ραβδάκι της ΟΝΕ έκανε και άλλο ενα θαύμα: το συνδικαλιστικό κίνημα αναστήθηκε. Οι Ελληνες καταλάβαμε πιά οτι στο τέλος υπάρχει μόνο ένας δρόμος – ο δρόμος του αγώνα.

Φεβρουάριος 2005 - Μεθεόρτια

Σεπτέμβριος 2004 - Ολυμπιακός απολογισμός